Yurttaş gazeteciliği

İyi neye göre iyi? Kötü ise neye göre kötü? Nerden baktığımıza ve nasıl kullandığımıza bağlıdır. Aslında nettir ama kişinin bireysel mesajı ne ise izleyiciye onu ulaştırır. Yani her zaman söylediğim gibi bir nevi fotoğraf doğruyu söyler mi sorusunun cevabı söyler ama çekenin doğrusunu ile doğru orantılıdır. Fotoğrafı yapan kişi neden yaptığını biliyorsa sorun yok. Lakin hedef yoksa ortada koskoca bir dijital çöplük. Hem de ne çöplük. Dünyada 6 Milyar fotoğrafçı olduğunu düşünürsek,  Yurttaş Gazeteciği tanımının ne olduğunu da gerçek mana da anlarız.

            Sosyal Medyanın yaygınlaşması ile ortaya çıkan bu kavrama göre, Sosyal Medyayı kullanan her kullanıcı potansiyel bir gazetecidir. Haber ajansı veya gazeteye ihtiyaç duymadan görüntüleri kaydedip yorumlayabilir. Ve bunu sosyal medya hesapları üzerinden tüm dünyaya duyurabilir. Son zamanlarda yaygınlaşan bu uygulama ile özellikle son zamanlardaki doğal afetler,  önemli toplumsal hareketler ve özellikle kötü kullanım tarafı olan itibarsızlaştırmada da önemli rol oynamaktadır. Çocuktan al haberi  kavramı günümüzde Facebook'tan, Twiter veya benzeri sosyal medya araçlarından al olarak yer değiştirmekte.

            90'ların sonunda sivillerin organize ettiği politik eylemler internet ve sosyal medya kullanımı ile ön plana çıkmaya başladı. İlk eylemler sanayinin gelişmesi ile ortaya çıkan çevre problemlerine dikkat çeken  eylemlerdi.  1999'da Seattle'da Dünya Ticaret Örgütünün  toplantı protestosu, 2000 yılında Melbourne'de gerçekleşen Dünya Ekonomik Formu toplantı protestosu, 2001'de Cenova G8 Zirvesi ilk örnekleri teşkil etmektedir. Tunus'ta 2011 yılında başlayan ve tüm Ortadoğu'ya yayılan olaylarda sosyal medya kullanımı çok büyük öneme sahiptir.

            Yakın zamanda, yakın coğrafyamızda  yaşanan Arap Baharı veya Ortadoğu hareketi olarak bildiğimiz olayların yayılması ve iletişiminin en büyük kaynağı sosyal medya olmuştur. Yurttaş Gazeteciliği sayesinde sivil insiyatif harekete geçmiştir. Bu hareketin olumlu ya da olumsuz sonuçlarını görmek veya doğurabileceği olası sonuçlar için ilk olarak bu ağlar yok edilmiştir. Yine kendi coğrafyamızda yaşanan Taksim Gezi Parkı Olaylarında ise sosyal medya kullanımının iletişimdeki önemi ve kitleleri harekete geçirme gücü bir kez daha hissedilmiştir.

            Sosyal Medya günümüzün en büyük ticari kaynaklarında birisidir . Gerek kullanıcılarının tanıtım içerikli kullanması gerekse yetkililerinin yön verme amaçlı kullanımı ile  ürün ve hizmetleri için başlıca önem teşkil etmektedir. Bununla birlikte haber portalı ve radyo yayıncılığıda aktif olarak internet ve beraberinde sosyal medya üzerinden bağlantılar ile sürdürülmektedir. Her geçen gün kartopu gibi yuvarlanıp çoğalan internet kullanımı bir çığa dönüşüyor. Öyküler yazılıp, tecrübe ve birikimler aktarılıyor. Siyasetçilerinde vazgeçilmez bir tanıtım mecra olan sosyal medya kullanımı ile dört bir yandan haberdar oluyoruz.

            Ya kaybolan, yozlaşan kültür, örf adet vs gibi değerler...  yanımızdaki ile bile yazışıyoruz. Akşam olunca herkesin elinde bir telefon. Like butonuna basmadı diye bozuşanlar. Evde tek kelime konuşulmayan sofralar. Sofrada bile elde telefon sosyal medya takibi. Tek tuşla yapılan alışverişler, ödenen faturalar, verilen yemek siparişleri iyide hepimizin yaptığı bu şeyler sizi bilmem ama benim birebir iletişimimi azaltıyor. Tabi ki teknoloji iyi bir şey ama isteklerimiz, hayatımızın hep bir TIK önünde. Sosyalleştiğimizi düşünürken aslında asosyalleşiyoruz. Ekran karşısında oturduğumuz koltuklarda rahatımızı düşlüyoruz, bilmiyoruz ki bünye bundan olumsuz etkileniyor. Farkedemiyoruz. İletişim sadece yazıdan ibaret oluyor. Mimikler, hareketler ve görme duyusu olmadığı için yanlış anlama ve tartışmalar başlıyor.Konuşma adına gösterdiğimiz çaba hiç birşey oluyor. Yüz yüze konuşmalara hasret kalıyoruz.

            Sonuç olarak bağımlılık yapan maddelerin başında gelen sigara, alkol ve uyuşturucuya sosyal medyayı da ekliyoruz. Bilgi doğru kullanıldığı zaman en önemli silahtır. Atalarımızın dediği kalemin kılıçtan keskin olduğu mutlak gerçeğinin yanında yanlış ve pervasızca kullanılan bilgi paylaşımı zamanla eriyor. Umut ediyorum ki günlük gazetelerin dokunularak okunduğu, kütüphanelerin dolup kitapların hissedip okunduktan sonra hediye edildiği bir dünya.Çok mu zor bir hayal bu. Ne dersiniz ortadaki fark bununla birlikte birilerine güvenerek iş yapanla ayrışmaz mı?

            Bu haftalıkta benden bu kadar. Haftaya yeni bir Arka Plan hikayesinde görüşmek üzere. Sevgi, saygı, hakkaniyet ve muhabbetle, üretim devam ediyor...