Zekeriya Soydan: Doğayla buluşmak?

-Elde kalan bir zarar-ı, bir zarar elde ederek gidermek mi?

-İki zarar.. Tabi ki HAYIR!

Sonuç; Doğayla buluşmak mı..

Ama nasıl?Doğa terk etmedi mi!Yoksa çiçek mi sırt çeviren.

Ehemmiyetsiz arayışlarda kaybolmak uslubum değil, mutlak bir şey var ki mühim işler de zorlandım, kayboldum, derine daldım, kaybettim...

Katre-i matem’in katresi kalmamış.. Gönül objektifim de denklanşöre bassam bile kaydetmiyor hafızaya ve silemiyorum hafızadan.. Farkına varmadan doldurmuş, limit zorlanmış, patika yol kapalı, silmek varmış ancak en zoru silemiyor olmakmış! Kalakalmışlık ve kışyarı diyarının zorladığı soluk borusu nefes almamı önlüyor.. Yabani otlar, hilaf bana! Heyhat, ahkam kesen doğaya boyun eğmek varmış... Anlamsızlaşıyor git gide, uçan kuşların gizemli nağmeleri!

Zararları kaydediyor hafıza bir bir, zannediyorum bir son bulur. Belki bir gün katre-i matem ile buluşmayan gönül, kendi doğasında suizanlardan kurtulup salt mutlu olur..