Zekeriya Soydan: Terör!

Bazen beni kamçılayan durumlarda köşe yazısı yazdığım oluyordu ancak sessiz kaldım kısa bir süre! Önemsediğim kadarıyla yaşıyorum tabi bu sessizlik, yazı yazmayı önemsemiyorum/aksatıyorum demek değil.. Aksine önceden lirikal şarkı sözleri yazardım protest olurdu ekseriyetle, çok severim yani kelimeler benim oyuncaklarım..

Sessizliğimi bozmama sebep ise başlıktan anlaşılıyor. Ülke olarak en büyük problemlerimizden birisi terör/pkk... Çözüm süreci, çözülme sürecine döndü iyice! Ancak bu süreç bir anda bu hale gelmedi, gelemez. Yani nasıl olur da her şey yolunda giderken bir anda şarampole yuvarlanabilir ve seçimlerden hemen sonra olabilir? Bazen bütün yaşananların birer oyundan ibaret olduğunu düşünüyorum... Yanlış veya doğru sorun değil! Oyun kuruculardan tiksiniyorum, göz göre göre rol yapıyor olabilirler mi? Düşünsenize onlar istemedikleri zaman terör yok, istedikleri zaman terör var olayın özeti biraz da bu şekilde mi?

Hatırlayalım sinemada Kod Adı-Koz filmine gittiğimizde her şeyi paralel yapıya bağlamış bir konsept vardı.. Orada da bir kısım polisler operasyon tazminatı alabilmek için, sürekli sahte operasyonlar düzenliyorlardı bu kurgulanmış bir hikaye olamazdı. Mesela Doğu’da OHAL bölgeleri var bazı üst rütbeli komutanlar operasyon tazminatını kaldırmışlardı, olması gerekeni yapmışlardı. Terörden nemalanmamak için, barış süreci zamanlarında.. Ama patron çıldırmış ve terör istiyor olabilir.. Terör masum insanları öldürürken, zalim insanlara her türlü maddi/manevi yarar sağlıyor olabilir..

Bir tekerleme vardı küçükken söylerdik, komşu komşu - hu hu diye başlardı, bir oğlu vardı komşunun inci boncuk getirmişti sana bana, bir de kara kedi vardı ona da bir şeyler vermişti, en sonunda ise dağ yanıp bitip kül olmuştu.. Aynen gidişatta böyle sanki, komşunun oğlunun yarardan çok zararı vardı kısacası..